011 | ADHD & Burnout | Mijn getuigenis

Je kan niet meer. Je bent moe. Niet alleen mentaal, maar fysiek.

Alles is uitgeput.

Je begint je dag al overprikkeld.

Je eindigt je dag ook al overprikkeld en je weet niet waar het vandaan komt.

Misschien herken je jezelf hierin.

Dit was ik een aantal jaar geleden.

In 2024 kreeg ik namelijk een flinke burn-out die helemaal doorwerkte.

Niet alleen mentaal, maar ook fysiek.

En het heeft me enorm veel moeite gekost om daar weer uit te komen.

Maar het belangrijkste wat ik eigenlijk gemerkt heb binnen mijn burn-out, is hoe goed God is en hoe Hij mij daar ook uit heeft gehaald.

Dat ga ik vandaag met jou delen.

In deze aflevering van Faith Fueled ADHD Moms gaat het over burn-out.

Als jij nou vermoedt dat je last hebt van overspannenheidsklachten of burn-outklachten, laat je dan goed diagnosticeren bij een huisarts. Trek op tijd aan de bel, want dan kan je ook op tijd geholpen worden.

En dat gezegd hebbende, deel ik heel graag met jou mijn getuigenis over burn-out.

Hoe God zo genadig is geweest om me eruit te trekken, hoe Hij dat heeft gedaan en ook wat ik van die periode heb geleerd. Dat ga ik ook met jou delen.

Deze week dus. Ga er lekker voor zitten.

Ik kan niet wachten om te starten.

Dit is de elfde aflevering over burn-out van Faith Fueled ADHD Moms. Leuk dat je er bent!

Intro

Ben jij toe aan een dag waarbij je niet overweldigd bent aan het einde van de dag?

Wil jij een manier vinden om alles te kunnen combineren?

Je geloof, het huishouden, je werk, gezinsleven, sociale afspraken.

Misschien is dit al overweldigend voor je als ik dit zo opnoem.

Zoek jij naar de rust en de handvatten om tijd met God, die ruimte en rust weer terug te vinden? Dan zit je hier precies goed.

Welkom bij Faith Fueled ADHD Moms.

Ik ben Aimee Raadman. Ik ben ADHD-coach, met bijna 34 jaar persoonlijke levenservaring met ADHD.

Ik ben moeder van twee kleine kinderen en iemand die na een flinke burn-out toch van God de roeping mee kreeg om andere christelijke moeders zoals jij met ADHD te helpen.

In deze podcast geef ik jou de handvatten voor hemelse rust in je hoofd, in je huis en in je hart, samen met Jezus.

Want jij bént niet je diagnose.

Je bent een kind van de Allerhoogste en je bent wonderlijk gemaakt.

Heb je je koffie of thee al bij je? Ga deze lekker zetten, pak je notitieboekje erbij, pak lekker een dekentje erbij, dan gaan we beginnen.

2:40

Ja, vandaag is het de dag dat ik mijn getuigenis ga geven over burn-outklachten.

Ik heb het al een paar keer genoemd, dus vandaag is de dag dat ik het ook daadwerkelijk ga doen.

Ik zit hier lekker op de bank.

Ik heb mijn kopje thee deze avond gemaakt, want terwijl ik dit opneem is het avond.

2:59

Maar voordat ik dieper induik in het onderwerp van vandaag, namelijk ADHD en burn-out, wil ik eerst heel graag weten hoe het met jou gaat.

Hopelijk heb je een leuke week achter de rug.

Heb je een leuke dag achter de rug gehad?

Misschien worstel je momenteel met dingen, of heb je juist mega-overwinningen behaald met betrekking tot je ADHD. Of misschien juist met het pakken van rust, bewust rust pakken.

Ik hoop dat je een fijne dag en fijne tijd hebt gehad.

Dus ja, burn-out. Daar gaan we het vandaag over hebben.

En ik weet natuurlijk niet hoe je hierbij zit, hoe je deze podcast hebt gevonden of waar je op dit moment doorheen gaat.

3:36

Misschien zit je momenteel midden in een heftige burn-out of zit je er vlak voor.

Herken je misschien een aantal symptomen die mogelijk overspannenheidsklachten of burn-outklachten kunnen zijn?

Mijn allereerste tip aan jou is dan om je zo vroeg mogelijk te laten diagnosticeren. Want hoe eerder je erbij bent, hoe eerder je er wat aan kan doen en hoe eerder je dan ook uit deze burn-out komt.

4:00

Want misschien zit je daar nu momenteel in en voel je je zo ontzettend slecht dat je gewoon niet meer weet hoe je hieruit moet komen.

Zie je even door de bomen het bos niet meer.

Ik kan natuurlijk geen diagnose stellen, maar je huisarts kan dat wel.

4:16

Maar wat ik kan doen, is jou misschien wat herkenningspunten geven.

En misschien heb je ook dingen in deze aflevering of in een aantal afleveringen terug als dingen gehad van: dit herken ik enorm, of: hier worstel ik momenteel mee.

Wat fijn dat je er bent.

Ik ben heel blij dat je er bent en dankjewel voor jullie steun in het luisteren van deze podcast.

4:36

Dat helpt mij enorm.

Ja, dus heel erg bedankt aan jou als luisteraar. En ik hoop dat ik daar ook in mijn podcast iets voor mag teruggeven aan jullie, dat je er ook wat aan hebt.

Dat je je misschien gesteund mag voelen van: ja, ik ben zelf een vrouw met ADHD die door een burn-out is gegaan en nu mijn eigen ervaring met burn-out en met ADHD omzet om andere vrouwen zoals jij en ik te helpen.

5:02

En ja, daar ga ik deze aflevering dieper op in.

Dus ja, meer over burn-out.

Ik ga helemaal terug naar het begin, eigenlijk nog voordat ik werd gediagnosticeerd met burn-out.

En daarvoor moet ik je even meenemen naar 2023.

2023 was voor mij niet een mega-leuk jaar.

5:26

Het was vooral een heel dubbel jaar.

Het was een jaar met verbouwingen aan ons huis, wat natuurlijk heel leuk is, maar ook heel intensief.

Het was een jaar waarbij er een sterfgeval was in de familie waar we enorm verdrietig om waren.

5:42

Een aantal weken later bleek ook dat ik in een verbetertraject kwam op werk en dat vond ik natuurlijk al heel vervelend.

Maar ik was er op dat moment heel erg van: oké, let's go. We gaan er gewoon voor.

Waar kan ik verbeteren?

Dat is alleen maar mooi meegenomen.

Maar juist op het moment dat het begon, bleek ik ook zwanger te zijn van mijn tweede kindje.

6:01

Dus in het kader van 2023 staat ramvol dan, dat kan je wel zeggen.

Dat was een soort van understatement.

En ik kan me nog herinneren dat ik in mijn verbetertraject... dat dat best wel veel energie kostte.

Ik had voor mezelf ook het doel gegeven om elke week een soort verbetering te kunnen laten zien.

En in de tussentijd is mijn lichaam natuurlijk ook nog heel hard bezig met een kind maken.

6:28

Dat kost natuurlijk al een hele hoop energie.

Dus je kan je misschien wel voorstellen dat ik er niet helemaal bij was qua energie, qua mijn hoofd erbij.

Maar goed, ik was wel gemotiveerd.

Ik had wel zoiets van: weet je, als ik iets kan verbeteren? Helemaal prima. Dan kan ik alleen maar meer van leren, zeg maar.

6:48

Ik had alleen iets wat behoorlijk flink veel onderschat.

Wat het ook lichamelijk deed, maar ook mentaal.

En ik heb heel lang vroeger gedaan alsof ik, zeg maar, prima kon werken met to-do-lijstjes.

En omdat iedereen het maar kon en vooral: geen hulp vragen.

7:08

Ik ging geen hulp vragen, want iedereen kan dit. Waarom?

Waarom zou ik dan hulp vragen?

Dat deed ik heel erg. Heel erg het vergelijken van: diegene die doet dat met zo weinig problemen, ik moet dat ook kunnen.

Ook al helemaal gezien mijn jaren ervaring.

En dat waren geen helpende gedachten.

7:27

Wat ik nu terugkijk, wat ik eigenlijk op dat moment deed, is mezelf enorm saboteren.

Want wat er bij mij gebeurde — en daar kan ik nu op terugkijken met wat ik nu weet — is dat ik mezelf zo aan het pushen was om nog beter mijn best te doen.

7:46

En het moest nog beter en sneller.

En dat zorgde ervoor dat al mijn creativiteit eigenlijk een beetje verdween, omdat ik zoveel stress had.

En eigenlijk werd dat elastiek nog meer opgerekt.

Dat het een heel averechts effect had.

8:05

Als ik nu terugkijk — en misschien heb je al wat vaker afleveringen van me gehoord, misschien ben je juist nieuw bij mij — mijn naam is Aimee en ik ga regelmatig wat sprongetjes maken in de tijdlijn.

Maar misschien zijn jullie dat al wel gewend van me. Bear with me, in ieder geval.

8:24

Maar ja, terug naar eigenlijk toen ik in het verbetertraject zat.

Ik kan me herinneren dat ik op een gegeven moment een gesprek had.

En ik had voor mezelf eigenlijk een plan gemaakt om elke week een bepaald doel te halen.

En elke week zou beginnen met frisse moed.

Ik ga ervoor.

Ik ga deze planning maken en ik moet zoveel en zoveel gedaan hebben in een dag.

Let's go, ik ga ervoor, weet je wel.

8:51

Dus ik was gemotiveerd en zo zou elke week eigenlijk beginnen.

Maar wat ik niet in mijn berekening of in mijn plan had meegenomen, was dat er ook wel eens off-days zijn.

En vooral omdat ik probeerde om het helemaal zelf te doen.

Omdat ik in een verbetertraject zat.

9:08

Ik was degene die moest verbeteren.

Dus ja, dan kan ik eigenlijk geen hulp vragen.

En natuurlijk is dat onzin, dat kan ik nu wel invullen.

Alleen toen was het heel erg op een moment van: oké, ik kan niet te veel hulp vragen van anderen, want anders bevestig ik dat ik niet goed genoeg ben voor mijn vak.

Bijvoorbeeld.

9:29

Echt de leugens die je kan gaan denken in een burn-out zijn echt bizar.

En het fijne van uit de burn-out komen, of in ieder geval terug kunnen kijken, is dat je ook ziet wat je eigenlijk hebt gedacht tijdens zo'n periode.

9:44

En misschien zit jij daar nog middenin en heb je juist echt dat even nodig van: hoe kan ik dan terugkijken naar wat ik op dat moment dacht?

En misschien heb je daar echt wel even hulp bij nodig.

Ik heb momenteel een groepscoaching lopen en een één-op-één-coaching waar ik jou kan helpen met het terugvinden van die rust, zodat je weer kan genieten.

10:04

Van het leven, van je werk en alles kunnen combineren zonder dat je opbrandt.

Laat me vooral weten of dat iets is waar jij meer over wil weten.

Binnenkort gaat daar de website van live, maar stuur me dan vooral een e-mail naar hello@studiodoeners.nl.

En dan kunnen we een gesprek inplannen.

Dat even terzijde.

Maar ik weet dus nog, in zo'n week dat ik echt mijn doelen wilde halen, dat ik mijn planning had gemaakt.

Dan had ik dat helemaal uitgedokterd, dacht ik.

Oké, daar moet ik me aan houden.

10:36

En dan ging ik bezig en ik merkte een soort van angst op het moment dat ik ermee zou beginnen.

Van: ik kan dit niet.

Ik ben niet goed genoeg.

Ik ben niet goed genoeg voor het aantal jaren ervaring dat ik hiervoor zou hebben en de rest van al die andere mensen waar ik mee samenwerk.

10:59

Die doen het allemaal beter en ik ben in een verbetertraject.

Dus ja, hoe ga ik dit?

Hoe ga ik mezelf dan verbeteren?

Ja, en ik ging er dan elke keer weer vol voor.

Maar die angst — o man, die angst — kan zo verlammend werken.

En misschien is dat iets wat jullie herkennen.

Dat je momenteel ook in een werksituatie zit, of überhaupt in een levenssituatie, dat je misschien moet gaan doen wat je heel spannend vindt.

En wat er bij mij in resulteerde, was dat ik mezelf nou ja, dus heel erg ging vergelijken.

11:44

Zoals je hoort had ik zo'n gevoel van: ja, incapability... is dat het woord in het Nederlands? Ik weet het niet.

Van: ik kan het gewoon niet. Niet goed genoeg.

En dat was zoiets zwaars om eigenlijk met me mee te dragen.

Maar ja, ik ben altijd al iemand geweest die dacht van: weet je, gewoon doorgaan. Dat los ik later wel op.

En dat is niet per se een gezonde gedachte.

12:04

Dat weet ik nu.

Maar maandag zou ik met volle moed beginnen.

En op donderdag — want vrijdag was altijd en is nog steeds mijn mama-dag — zou de moed dan weer in de schoenen zinken.

Want week na week na week na week haalde ik het doel niet.

En dan kan ik je vertellen: daar zakt de moed dan echt in de schoenen, hoor.

Want dat gevoel van niet goed genoeg werd in mijn ogen dan bevestigd.

12:25

In plaats van dat het dan een vermoeden was, was het voor mijn gevoel elke keer van:

Je bent niet goed genoeg.

Je bent niet goed genoeg.

Dat is een enorme trigger voor mij.

Ik heb gedurende mijn hele leven eigenlijk geloofd dat ik niet goed genoeg was.

Of ik was te veel.

Of ik was weer te weinig aanwezig omdat ik weer aan het wegdromen was ergens over of me niet kon concentreren.

12:44

Ik was altijd te druk, te afwezig.

Te too much, too this, too that.

En dat is best wel toxisch, omdat steeds ja, te horen — en dan vooral van jezelf — je eigenlijk een soort overtuiging maakt van:

Ik ben niet goed genoeg.

Ik mag er niet wezen.

En nu weet ik wat een liefdevolle God...

13:05

We hebben die, ja, die leugen eigenlijk aan het ontkrachten.

We zijn geliefd.

We zijn goed genoeg in Christus en we zijn heel in Christus.

En dit is voor mij echt een gevalletje waar het hart van vol is, daar loopt de mond van over.

Want...

13:22

Ik ga nog dieper in op hoe God mij echt eigenlijk uit deze burn-out heeft getrokken.

En dit kostte tijd.

Het was niet van de ene op de andere dag.

En dan kom ik zo op...

Dat is dus wat ik bedoel met die tijdsprongetjes.

Ja, bear with me.

13:42

Maar misschien is dat ook weer iets wat jij herkent.

Dat je momenteel ook zit in een:

Ik mag het niet weten.

Ik voel me niet goed genoeg.

Dit zijn leugens die jou tegen willen houden om iets te kunnen bereiken.

Die jou eigenlijk willen verlammen in al die angst.

En je mag er zo zijn met alles wat je bent.

14:05

En ik las toevallig laatst zo'n mooi stukje in de Bijbel.

Ik dacht dat het in 1 Korinthe 12 stond, zo uit mijn hoofd.

Ik heb even mijn Bijbel niet bij me, althans niet naast me liggen.

Maar waar Paulus ook zegt: kan een hand zeggen tegen een been: ik hoor er niet bij, want ik ben geen been?

Of kan het hoofd zeggen: ik ben geen hoofd, dus ik hoor er niet bij?

14:24

Het antwoord is dus nee.

En daarin zit zo'n mooie waarheid over vergelijken.

Dat dat jou zo gevaarlijk is.

En dat het juist ook zo mooi wordt vertaald in de Bijbel:

We hebben allemaal dingen waar we goed in zijn, maar ook allemaal dingen waar we minder goed in zijn.

En zo zijn we allemaal anders.

En ik vind het altijd zo knap hoe mensen echt een lijstje kunnen maken en dat stapsgewijs eigenlijk kunnen afvinken.

14:51

Want zo zit ik gewoon niet in elkaar.

En ik wil dat heel graag leren.

En ik zeg wel: zo zit ik niet in elkaar, maar je bent wel van mening dat ik mezelf daar wel de tricks en tools in kan leren.

Maar even nog terug naar wat ik zei.

Als je juist nu zit in de spiraal van dat je je niet goed genoeg voelt:

Ik heb een gratis gids voor je gemaakt die je kan downloaden op mijn website.

15:11

www.studiodoeners.nl/15-keer-omdenken-met-Gods-waarheid

Waarbij ik 15 gedachten eigenlijk heb opgesomd waar ik heel erg mee heb geworsteld.

15:26

Maar ook vrouwen die ik heb gesproken hebben ermee geworsteld of worstelen er nog steeds mee.

En daar heb ik Gods waarheid tegenover gezet.

Dat is dus een gratis gids. Die kan je downloaden op mijn website.

Download hem snel en ik hoop en bid dat hij jou mag gaan helpen.

15:58

Maak ik weer even een sprongetje terug naar het verbetertraject.

Want je kan je voorstellen dat mensen dat niet heel lang gaan volhouden als je zo lang eigenlijk week na week na week je doelen niet haalt en daarbij ook overtuigd raakt van het feit dat je niet goed genoeg bent.

En niet per se dat het werk niet goed genoeg was, maar dat ík niet goed genoeg ben.

Tot bijna in mijn kern.

Dat ik niet goed genoeg was in wat ik deed, waar ik voor was opgeleid.

16:14

En ik weet nog een moment.

Toen was er met een goede vriendin van mij.

Ik was samen met mijn oudste in de stad.

We gingen even lunchen ergens, tenminste, dat was de bedoeling.

En vlak voordat we daar waren, struikelde ik met de kinderwagen over een loszittend steentje of iets dergelijks.

Echt onnozel.

Ik struikel nog over mijn eigen schaduw, dus dat het gebeurde was niet...

16:38

Het was niet eens een óf dat zou gebeuren, maar meer een wanneer.

Maar dat terzijde.

Ja, ik struikelde dus maar zodanig erg dat ik op de grond viel en mijn zoontje ook.

En die hele kinderwagen kapseisde ook.

Mijn zoontje was op dat moment twee, ja, net geen twee geloof ik.

16:58

En man, ik was in paniek.

Gewoon echt in paniek.

Als in: ik kon bijna overgeven.

Zo zo erg was ik in paniek.

En er was niks met mijn zoontje aan de hand.

Gelukkig.

Ik was ook helemaal oké.

Maar pas toen we bij dat restaurantje aankwamen...

17:17

Toen merkte ik hoeveel dat eigenlijk met me deed en hoe misselijk ik eigenlijk was van dat stressmoment.

En ik was ook aan het huilen.

En nou ja, we hadden lekker geluncht.

Er was niks aan de hand.

Alleen minder handig: mijn fiets stond helemaal aan de andere kant van de binnenstad.

17:36

En mijn zoon was het op dat moment gewoon helemaal op qua energie.

Hij had lekker gegeten, dus die wilde graag een dutje doen thuis.

En ik moest hem op een gegeven moment tillen naar de fiets toe en dat was dus helemaal aan de overkant.

Dus nou ja, ik dat gedaan.

En ik merkte gewoon op een gegeven moment dat ik me niet goed begon te voelen.

17:55

Gewoon echt, echt heel erg misselijk.

En toen we uiteindelijk op de fiets waren, toen werd het eigenlijk alleen maar erger.

Ik kon niet meer.

Ik werd zo niet goed en ik moest ook echt even stoppen.

Want ik werd gewoon ook duizelig, geloof ik.

18:11

Ik kan me vooral het moment van misselijkheid nog herinneren.

En dit was nog voordat ik überhaupt wist dat ik burn-out was.

Want in retrospect was ik het al eerder.

Maar herkende ik de symptomen niet?

Of misschien zelfs erger nog: ging ik juist zo erg over mijn eigen grenzen heen dat ik het een beetje wegmoffelde?

18:29

Nou ja, en ik was dus heel erg misselijk.

Ik zal je de details besparen, maar helaas is de lunch, zeg maar, erg extern geworden.

En mijn man was op dat moment ook al ziek.

Die lag met koorts in bed.

Maar ik weet nog dat die vriendin van mij volgens mij had gebeld.

18:44

Je moet ook zeggen: een aantal dingen heeft mijn man me zelf ook verteld achteraf.

Want op een gegeven moment heeft hij me dus opgehaald.

En ik voelde me gewoon niet goed.

En het werd eigenlijk alleen maar erger.

19:00

En mijn zoontje ging volgens mij op dat moment ook even mee met een vriendin van mij, dezelfde met wie ik lekker had geluncht.

En ik kan me nog herinneren dat Jef tegen me zei dat we naar de dokter zijn gegaan.

En toen ben ik weer niet goed geworden in de auto.

En ben ik uiteindelijk ook met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd.

19:18

Kortom: ik stortte compleet in.

Fysiek, mentaal.

Ik was... ik was gewoon helemaal op.

En je moet even weten dat toen ik in het ziekenhuis terechtkwam, dat de tweede keer was in eigenlijk niet zo'n lange tijd.

Toen mijn zoontje zes maanden was, was ik ook met het norovirus in het ziekenhuis terechtgekomen.

19:36

En dit was dus ook al de tweede keer.

En nu ook compleet ingestort.

En ik was me op dat moment dus ook zwanger van mijn dochter.

En was het ook de vraag van: oké, hoe gaat het überhaupt met de kleine?

Natuurlijk.

En gelukkig ging het op een gegeven moment allemaal weer wat beter.

19:54

Ik lag op dat moment in het ziekenhuis.

Ik was dus ingestort en ik mocht een echo gaan maken van de kleine.

En die maakte het ook allemaal goed.

Maar de gynaecoloog vroeg ook op een gegeven moment aan mij:

Hé, hoe zit het nu met je werk? Hoeveel werk je momenteel?

Dus ik vertelde dat ik op dat moment nog 32 uur werkte.

20:13

Ik vind het zelfs wel mooi dat volgens mij dat tussen aanhalingstekens parttime wordt genoemd.

Nou, dat vind ik zelf dus niet parttime, want vier volle dagen.

Maar dat even terzijde.

De gynaecoloog vroeg aan mij:

Hé, wat doe je eigenlijk met werk?

Hoeveel uur werk je überhaupt en hoe zit je daar nu momenteel in?

20:29

Nou, dus ik vertelde een beetje de situatie ook en waar ik op dat moment in zat.

En ze zei ook van:

Ja, moet je je uren door de helft gaan gooien.

Want momenteel doe je je zwangerschap er maar een beetje bij en is je werk eigenlijk alles en je zwangerschap doe je erbij.

Maar het zou andersom moeten zijn.

20:52

En het was echt zo waar wat ze daar schetste.

Ja, ik heb eigenlijk niet heel veel...

Ja, dat klinkt vreselijk, maar niet heel veel aandacht — tussen aanhalingstekens — gehad voor mijn zwangerschap of er echt van kunnen genieten, omdat er zoveel op dat moment speelde.

21:08

Dus ook, zeg maar, hè, net het sterfgeval in mijn familie gehad.

Verbouwing was net over.

Het ging niet goed op werk.

En al die dingen hadden allemaal... waren allemaal on top of mind, waar mijn zwangerschap eigenlijk in eerste instantie boven zou moeten staan.

21:24

Maar in de praktijk bleek dat anders.

Maar op het moment dat ik ook hoorde van de gynaecoloog:

Hé, je moet je uren door de helft gaan doen.

Toen was ik op dat moment van:

Ja, ja, maar we gaan volgende week een week op vakantie, dus dan komt het allemaal wel weer goed.

Ik hoef dat echt niet te melden.

21:40

Nou et cetera.

Nou, we gingen inderdaad een week op vakantie.

Nou, ik heb een heerlijke vakantie gehad.

Maar toen de vakantie bijna was afgelopen, toen begonnen de stressklachten alweer.

En toen was het wel duidelijk van:

Ik moet dit melden.

Ik kan dit niet... ik kan dit niet niet melden.

Ja, goede zin.

Ik kan dit niet niet melden.

En dat heb ik uiteindelijk ook gedaan, met knikkende knietjes kan ik je wel vertellen.

22:10

Want ik ben niet zo'n persoon die snel vertelt of makkelijk vertelt dat het niet goed met me gaat.

Ik ben iemand die doorzet tot... tot het dus echt niet goed meer gaat.

Tenminste, zo was ik.

Dat heb ik nu echt...

22:27

De harde moeten leren.

Dat dat dus echt niet meer kan.

Maar toen ik het ook eenmaal verteld had, toen...

Ja, het was natuurlijk wel fijner geweest voor mijn werkgever op dat moment als ze het eerder zouden weten.

En mijn uren gingen ook op een gegeven moment door de helft.

En mijn verbetertraject kon op een gegeven moment niet meer voortgezet worden, omdat ik dat never ging halen met het aantal uren dat ik op dat moment aan het werk was.

En op een gegeven moment zouden we overgaan naar een vaststellingsovereenkomst.

En daar stemde ik mee in.

23:02

Maar wel tot na mijn zwangerschap dat we dat dan weer zouden oppakken.

Want het was op dat moment september en ik zou volgens mij op dat moment ook met verlof gaan.

Fast forward eigenlijk naar...

Ja, dat ik in mijn zwangerschapsverlof zat en tussen aanhalingstekens tot een beetje tot rust kon komen.

23:21

Vergeet ik er trouwens ook nog bij te zeggen dat toen ik op vakantie was, we heerlijk naar Duitsland waren.

Echt een ontzettend fijne vakantie gehad.

En toen we op dat moment lekker een dagje naar Keulen waren, belde de verloskundige dat mijn waardes niet goed waren van mijn suikers.

23:41

Ik moest suikers prikken, meer voor de zekerheid, want ik heb ook nog PCOS.

Nou, dat is ondertussen ook weer anders.

Maar dan heb je een grotere kans op zwangerschapsdiabetes.

Wist ik ook niet.

Dus ik moest voor de zekerheid even prikken.

23:57

En de waarden bleken niet goed te zijn.

En later moest ik dat opnieuw prikken en bleek ik inderdaad zwangerschapsdiabetes te hebben.

Want ik had nog niet genoeg op mijn bordje, laten we dat maar zeggen.

Blijkbaar kon ik er nog meer bij hebben.

Want God geeft hier niks wat je niet aankan.

24:14

Blijkbaar.

Dus alle good things waar ik met alle plezier van geniet, dus een baguette bij de Intratuin of een van de ijsjes eten...

Dat zat er allemaal niet meer bij.

Dus daar moest ik ook op letten.

Maar ja.

24:31

Toen, even vooruit naar de geboorte van mijn dochter, was er ook nog een stortbevalling.

In anderhalf uur ben ik...

Nee, sterker nog: in één uur en zestien minuten ben ik bevallen van mijn dochter.

Die had haast en ik blijkbaar ook.

Ze had niet zo heel veel zin om te wachten op deze wereld.

Dus ze kwam er met een knal was ze er.

En misschien een beetje TMI, maar oké.

24:56

Toen had ik dus in één keer twee kinderen om voor te zorgen.

En ik had al die tijd eigenlijk mijn ADHD een beetje... nou, niet zozeer weggemoffeld.

Maar ik heb altijd gezegd — en dat zeg ik nog steeds overigens — van ADHD:

Dat definieert mij niet.

25:14

Ik ben niet mijn ADHD.

Ik ben Aimee.

Ik ben een kind van de Allerhoogste.

En ik heb toevallig ADHD.

Ik zie het niet per se als een beperking.

Ik heb vroeger altijd gezegd: ik laat hem niet beperken.

Dus het is geen beperking.

25:30

Zoiets heb ik gezegd.

En ja, ik merkte alleen wel toen ik mijn dochter had en in één keer twee kinderen had om ervoor te zorgen, dat ik echt dacht van:

Hoe doen mensen dit überhaupt met drie, vier, vijf, zes, zeven kinderen?

25:47

Ik was echt...

Ik had het echt zwaar.

Zwaar, zwaar, zwaar onderschat.

En ik vond het best pittig.

Van één naar twee is...

Misschien zijn mijn luisteraars die luisteren naar... en dan denk je: ja Aimee, ik had precies hetzelfde.

But you're not alone in one...

26:05

Maar ja, dan denk je een beetje te kunnen genieten van de kraamtijd.

En dat heb ik ook echt wel gedaan.

Maar ik merkte wel dat ik niet helemaal lekker mezelf was.

Gewoon niet.

Niet helemaal honderd procent kon genieten of tot rust kon komen.

Wat logisch is, want je hebt in één keer twee kinderen en dat is hartstikke gezellig en het is ontzettend kostbaar.

26:26

En ik heb ook echt wel mooie momenten gehad.

Maar het was ook gewoon heel zwaar met zware nachten.

En mijn dochter kwam ook nog eens in het ziekenhuis met acht weken, omdat er een vermoeden was van kinkhoest.

Ja, ik gooi het allemaal op tafel in deze aflevering.

Want dan begrijp je misschien ook een beetje wat er in die tijd is gebeurd en ook hoe God me eruit heeft gehaald.

26:48

En het is een langere aflevering dan normaal, dan je misschien van me gewend bent.

Maar ja, dit is mijn testimonial zoals ik het heb beleefd.

En toen, nou ja, even iets verder vooruit.

Toen was het maart 2024 en was het weer tijd voor werk.

27:07

En op dat moment was ik best wel weer, tenminste, dat dacht ik, opgeladen.

Omdat ik dacht van:

Oh, dat is wel even lekker, weer even tijd voor mezelf.

Soort van even ja...

Soms kan het gewoon voelen als je naar werk gaat dat je een soort van even iets voor jezelf hebt.

27:23

Ik kan het niet zo goed heel goed omschrijven, maar dat voelde ik op dat moment.

En ik dacht: want toen ik daar ook weer aankwam na mijn zwangerschapsverlof, toen een paar dagen later begon eigenlijk de onderhandelingen voor een vaststellingsovereenkomst.

En dat... nou ja, hè, hier en daar wat overleg.

Ook met: wat gaan we dan doen en hoe gaat het dan vormgeven, et cetera.

En ik kom op een gegeven moment op een punt dat ik...

27:51

Merkte dat dit eigenlijk helemaal niet zo goed met me ging.

En die realisatie kwam eigenlijk een beetje in de Prenatal.

Blijkbaar is dat the place to be.

Sowieso vind ik het een heerlijke plek om te zijn.

Maar helemaal als je net moeder bent.

Fantastische plek.

Niet gesponsord trouwens.

28:09

Maar ik was op een gegeven moment dus daar en ik had een badpak nodig voor mijn dochter.

En die was dus maar een paar maandjes oud.

En ik stond daar en ik moest er dus één kiezen.

En het lukte niet.

Ik kon geen keuze maken welk badpak ik moest kiezen voor mijn dochter.

En ik heb bijna in paniek mijn man gebeld van:

Lieverd, ik weet niet wat ik moet kiezen.

28:45

Ik was zo...

Ik was bijna in paniek, omdat het niet lukte.

En toen dacht ik:

Als ik niet eens een keuze kan maken welk badpak ik ga kiezen voor mijn dochter, hoe moet ik dan in hemelsnaam onderhandelen over een vaststellingsovereenkomst?

En toen ben ik later ook ja gaan nadenken van...

29:03

Wat is dit?

Waarom kan ik geen keus maken?

En ook een x aantal tijd later gingen mijn man en ik gezellig uit eten samen.

En ik kon daar...

En man, ik...

Het is...

Ik heb nog geen hap genomen en ik voel gewoon dat ik niet goed word.

29:22

Ik word misselijk.

Ik krijg geen hap door mijn keel.

Ik zit eigenlijk alleen maar op het toilet.

En ik ben nog in een sushirestaurant nota bene.

Ik ben gek op sushi.

En misschien zijn er moeders die naar mijn podcast luisteren die zwanger zijn geweest, gek zijn op sushi en dan denk je:

Hier.

29:39

Na daar negen maanden op gewacht te hebben...

Ik mag eindelijk weer sushi eten.

En dat had ik dus ook.

Alleen ik kreeg geen hap door mijn keel.

En ik was gewoon...

Ik was gewoon echt bijna met koortsklachten zat ik daar, want ik had het ijskoud.

Ik kreeg het niet warm.

29:55

Ik wist gewoon echt niet wat me overkwam, want dat heb ik nog nooit gehad.

Maar we moesten het uiteten ook dus eerder eigenlijk afkappen.

En mijn arme man, die wist ook gewoon niet wat dit was.

En we dachten op dat moment nog van:

Nou, laten we dan een ijsje gaan halen.

30:12

Misschien valt dat wat beter.

Maar degenen die mij kennen, die weten dat ijsjes naar mijn mening niet naar de maag gaan.

Die gaan naar het hart, net zoals alle toetjes.

Dat is gewoon een gevalletje: ook al zat je ramvol, om een toetje kan er altijd plek.

30:28

Ik weet niet of jullie het daar mee eens zijn, maar goed.

Zo zit ik in elkaar.

Maar zelfs het ijs, wat dus rechtstreeks naar het hart gaat, ging gewoon niet.

Daar ging ik gewoon niet lekker van.

Dat ging gewoon niet.

30:44

En ik denk dat in combinatie van...

Ja, het uiteten en het niet een keuze kunnen maken.

En regelmatig ook thuiskomen...

Huilend thuiskomen elke donderdag na werk.

Dat bij mij op een gegeven moment een kwartje begon te vallen van:

Hoe is het mogelijk dat ik elke donderdag huilend thuiskom van werk?

31:07

Hoe is het mogelijk dat ik geen keuzes kan maken en dat ik koortsklachten heb, dat ik het niet warm krijg?

Wat is er met me aan de hand?

En ik had al talloze afspraken met de arts gehad.

En ook op een gegeven moment met de praktijkondersteuner.

En die gaven aan dat het waarschijnlijk stress was.

31:23

En ik nam ze op dat moment...

Had ik het idee dat ik niet serieus werd genomen en dat het wel heel makkelijk afschuiven was op stress.

Maar ik ging heel snel ontdekken dat ze gelijk hadden.

31:39

Want op een gegeven moment merkte ik ook van:

Oké, wat nou als ik in een burn-out zit?

Of dat ik overspannen ben?

Want op dat moment dacht ik nog dat ik overspannen was, dat ik er op tijd bij was.

En ik deelde dit ook met mijn man.

En hij belde mij gelijk van:

Lieverd, als dit het geval is, dan moeten we daar nu wat aan doen.

Want dit is niet iets wat je moet willen.

31:57

Nou, en dat is natuurlijk logisch.

Je wil nooit een burn-out hebben.

Maar toen ging ik ook naar de praktijkondersteuner en later werd ook bevestigd dat ik inderdaad een burn-out had.

Maar toen moest ik dat ook nog eens gaan vertellen op werk.

En dat was zo moeilijk.

Omdat ik op dat moment eigenlijk steeds had voorgehouden dat het goed ging met me.

Maar iets wat ik het allermoeilijkste vond om toe te geven, is hoe slecht het wel niet met me ging.

32:30

En ik weet niet eens of ik dat daadwerkelijk doorhad.

Hoe slecht het met me ging op dat moment.

Dus op een gegeven moment had ik een gesprek met ze ingepland van:

Hé jongens...

Het gaat eigenlijk helemaal niet goed met me.

32:46

En ja...

Ik heb gewoon een burn-out.

Het gaat niet goed met me.

En ja, later ben ik ook bij de bedrijfsarts gekomen.

Daar hebben we ook afgesproken dat ik wat lichamelijke checks ging doen.

En later kwam dus inderdaad de diagnose ook dat ik een burn-out had.

En was het op dat moment niet meer de noodzaak om mijn vaststellingsovereenkomst af te ronden.

33:13

Het was op dat moment heel belangrijk dat ik mentaal weer in orde kwam, zodat ik weer mijn werk kon gaan doen.

En überhaupt kon zoeken naar een nieuwe baan.

En toen ik uiteindelijk in een burn-out terechtkwam en thuis kwam — het was juni 2024.

Mijn dochter is van december 2023, dus die was nog mega-klein.

Toen kwam ik dus in een burn-out terecht.

En misschien herkennen jullie het dat toen je de diagnose kreeg, dat je toen nog meer instortte.

Want dat was bij mij echt enorm het geval.

33:49

Ik kreeg toen de burn-outdiagnose dus in ieder geval.

En man, ik dacht dat ik al ingestort was.

Maar dat was nog meer echt...

Ik dacht dat ik al rock bottom zat.

Maar man, ik...

Ik kon niet meer.

34:12

Het was zo dat ik gewoon...

Ik zat met koortsklachten op de stoel televisie te kijken en de prikkels niet te kunnen verdragen.

Ik zat op de bank.

Mijn telefoon in mijn hand aan het scrollen.

En gewoon niet... gewoon misselijk worden van het feit dat ik aan het scrollen ben.

En zo waren er nog zoveel meer dingen die ik niet kon verdragen.

En dat ik zoveel haast had in mijn lijf.

34:30

En wow, de dagen dat ik dan even niks had, even een dag voor mezelf, die verprutste ik eigenlijk aan acht uur lang lopen scrollen op mijn telefoon.

En ik was compleet overprikkeld.

Weet je?

34:47

Die tijd wat ik heb meegemaakt, het was echt geen pretje.

Het was zo ontzettend zwaar.

Ik was zo rusteloos.

En...

Wat hierin nou het mooie was:

35:09

God ziet je in je diepe dalen, maar ook in je pieken en waar je je wel goed voelt.

En zonder dat ik het wist, was God er ook bij.

Want ik merk, als ik nu terugkijk, moest alles wijken voor werk.

En zo ook mijn relatie met God.

35:25

Ik was sowieso al christen.

Ik geloofde ook in God.

Maar ik had niet dat ik de Bijbel las of überhaupt...

Ja, naast dat ik naar de kerk ging, had ik niet per se een levend geloof.

Maar wel op een andere manier dan hoe ik het nu beleef.

35:42

Maar weet je, God, die is zo ondoorgrondelijk goed.

En Hij ziet...

Hij ziet ons ook op onze diepe dalen.

En God heeft ook een timing voor alles.

En je moet even weten: in onze kerkgemeente stond ik al een tijdje op de wachtlijst voor pastorale hulp.

En ik denk dat ik op dat moment bijna een jaar op de wachtlijst stond.

36:06

En toen de diagnose ook kwam, omstreeks juni 2024, toen was ik aan de beurt.

En God weet.

Voor Hem is niks geheim of iets wat Hij niet weet.

Hij heeft voor alles een tijd, zonder dat wij ook maar begrijpen hoe dat werkt.

36:26

Maar toen ik in burn-out kwam, kwam de pastorale hulp ook van start.

En dat was zo'n bijzonder iets.

Dat ik ineens zag:

Oh, wauw.

Dat is wel heel toevallig.

Maar bij mij was het toen er dingen gingen veranderen voor het beter werd.

Ik merkte...

36:47

Dat was in juni 2024.

En dat is waar God me letterlijk heeft aangesproken.

En nu komt eigenlijk deel twee van mijn hele testimonial:

Hoe God me eigenlijk uit deze burn-out heeft geholpen.

Want ik weet nog: ik was televisie aan het kijken in de stoel.

37:05

En ik was op dat moment alleen thuis.

Ik weet niet eens waar mijn man was op dat moment.

En de kinderen waren aan het slapen.

En op een gegeven moment voel ik dat ik geroepen word.

Weet je, als je in een winkelcentrum staat en iemand kent je en die zou aan het roepen zijn, maar je kan diegene niet zien.

37:24

Maar je weet wel dat je wordt geroepen.

Zo'n gevoel had ik.

En het is niet dat ik een duidelijke stem hoorde als in iets wat je kon horen.

Maar ik voelde het in mijn hart dat ik werd geroepen.

Echt, echt, ik heb het nog nooit zo duidelijk gehad.

En het was een stem die zei:

Aimee.

37:43

En toen was ik op de eerste van:

Oké, ik weet niet wat dat was, maar ik ga weer verder kijken.

Want er is niemand thuis, toch?

En de tweede keer dat ik het hoorde was:

Aimee.

En toen dacht ik:

Oké, weet je, ik zet de televisie op pauze.

37:58

Ik denk dat ik hierop moet reageren.

En toen was het op een gegeven moment dat ik hoorde dat Hij zei:

Wat ben je aan het doen?

En toen was mijn antwoord ook aan God:

Heer, ik weet het niet.

38:14

Ik weet niet wat ik meer moet doen.

Ik zit helemaal aan de grond.

Ik weet niet wat ik moet doen met mijn werk.

Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld.

Maar Heer, ik geef mijn leven weer aan U.

Hier.

En vertel me wat ik moet doen.

Want ik heb het gevoel dat U mij roept.

En ik heb het nog nooit zo duidelijk ervaren.

38:49

En ik weet de exacte woorden niet meer, maar ik weet wel dat ik op dat moment weer op mijn knieën ben gegaan.

En zo van:

Heer, U weet het.

U weet hoe mijn leven gaat.

En U kunt mij eruit halen.

Ik ben letterlijk op mijn knieën gegaan en God gebeden van:

Heer, neemt U mijn leven...

En keert U het om.

39:04

En het is bizar wat God op dat moment heeft gedaan.

Want ik weet niet eens hoe Hij dat trouwens...

Ik weet heel veel dingen niet: wat Hij doet en hoe Hij dat doet.

Maar in één keer was het dat ik veel meer de wil kreeg om de Bijbel te lezen.

En dat heb ik nooit zo duidelijk gehad.

39:25

Maar wat God wel heel duidelijk tegen me zei, is:

Blijf in Mij.

Dan blijf Ik in jou.

En dat is ook wat Hij zegt in Johannes 15 vers 4:

"Blijf in Mij, en Ik in u."

En dit was nog voordat ik überhaupt dit had gelezen.

Ik wist niet dat ik wist... helemaal niet dat dit in de Bijbel stond.

En toen ik het las was het ook van:

Wow.

Dit staat gewoon in de Bijbel.

39:45

En het was...

Het is gewoon echt bizar wat God kan doen.

En het was niet dat mijn burn-out in één keer was verdwenen.

Dat kostte een hele hoop tijd.

Maar het was meer de manier waarop veranderde bij mij.

Over hoe ik mijn burn-out ging aanpakken eigenlijk.

40:02

Ik weet niet of jullie het nummer "This Is How I Fight My Battles" van Michael W. Smith kennen.

Maar God, die was om mij heen op dat moment.

En ik vocht mijn burn-out anders aan.

Dus in plaats van me te verdrinken in mijn telefoon, wat gewoon averechts werkt, opende Hij mijn ogen voor waar ik de echte rust vandaan haal.

40:24

En ook heb ik in mijn burn-out het boek De radicale uitbanning van haast gelezen.

En echt, dat is een enorme aanbeveling.

Dus als je hem nog niet hebt gekocht, pauzeer me dan even, ga naar de webshop en zet hem in je winkelmandje.

Want het is echt een enorme, enorme aanrader waar ik ook heel veel van heb geleerd.

40:46

Dit boek werd me ook aanbevolen tijdens mijn tijd bij de pastorale hulp binnen de kerk.

Maar het is bijzonder hoe God me eigenlijk heeft geleid in deze tijd van:

Aimee, Ik ben jouw rust.

En in Mattheüs 11 vers 28 zegt Jezus ook:

"Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven."

41:09

En boy, ging ik onder die last gebukt op dat moment.

Het was mentaal heel erg zwaar.

Maar wat misschien nog wel het goede is geweest in mijn burn-out, of achteraf gezien is, dat mijn relatie met Jezus zo ontzettend is veranderd en verbeterd.

41:27

Eigenlijk door die tijd.

En dat is vooral omdat God mij de handvatten weer heeft gegeven dat...

Hij die rust is.

Geen telefoon of televisieserie, of weet ik veel wat voor dingen nog meer kunnen ooit de rust vervangen van onze hemelse Vader.

41:47

En ik heb ook gemerkt door het leren lezen van de Bijbel, op manieren die voor mij werkten.

Het werkte voor mij bijvoorbeeld heel erg goed om ergens een schriftje bij te pakken.

En ik doe dat tot op de dag van vandaag nog steeds.

En ik had juist heel lang een soort belemmerende overtuiging dat ik niet kon schrijven.

42:07

Althans, ik kon nooit netjes schrijven.

Ik heb echt een doktershandschrift.

En ik denk, ik denk dat de Egyptenaren hun handschrift hebben gebaseerd op dat van mij.

Nee, dat kan helemaal niet.

Anders, nou hè, ik hou van overdrijven.

Maar dat terzijde.

Maar ik kan dus niet zo heel netjes schrijven.

42:22

Althans, ik neem daar de tijd niet voor.

Als ik echt de tijd daarvoor zou nemen, dan zou ik dat best wel kunnen.

Maar wat ik vergat, is dat het daar helemaal niet om ging.

Want het is voor mij een tool om het beter te onthouden wat er in het Woord staat en om mijn aandacht erbij te houden.

Dat werkte voor mij als een tierelier.

42:40

En daarbij ook om juist even die rust te pakken.

Om tijd te spenderen met de hemelse Vader, de bron van alle rust.

En die rust had ik zo nodig.

Die verlangde ik zo erg.

42:56

Johannes 15 is één van de hoofdstukken geworden die voor mij heel erg belangrijk zijn geworden.

En daarin vertelt Jezus ook dat Hij de ware wijnstok is en dat ik in Hem mag blijven.

En Hij is dus de bron van alle rust.

En ik ben zo lang niet in die rust geweest.

Dus dan is het ook niet gek dat ik op een gegeven moment gewoon verschrompel van de rusteloosheid eigenlijk.

43:26

En Augustinus zegt het ook zo mooi:

"Mijn hart is onrustig, totdat het rust vindt in U."

En echt, deze burn-out wens ik ook in die zin niemand toe.

Maar als ik iets heb geleerd van deze burn-out, is hoe belangrijk het is om niet de rust te zoeken in deze wereld.

Want deze wereld heeft ook zoveel te bieden.

43:49

Althans, dat lijkt het.

Veel dingen waarvan het vaak ook leuker lijkt.

Dus bijvoorbeeld de televisie of onze telefoon.

Of nou, noem maar op.

Maar qua echte rust...

De echte rust is bij God te vinden.

En ik heb geleerd in deze tijd dat gedachten zoals:

Even tot rust komen met mijn telefoon...

Eigenlijk heel ironisch zijn.

Want juist die vijf minuten "tot rust komen", tussen aanhalingstekens, op mijn telefoon, ervoor zorgden dat ik zo belachelijk overprikkeld werd dat ik eigenlijk bedrogen uitkwam.

44:24

Maar als je vertrouwt op Jezus en je rust bij Hem zoekt, dan kom je niet bedrogen uit.

En ja, dit is eigenlijk een beetje mijn getuigenis van hoe ik dit allemaal heb beleefd.

En hoe heftig het is geweest.

Maar ook hoe Jezus me er echt zo uitgetrokken heeft.

En ook dat Hij mij heeft laten zien dat Hij mijn rust is.

En die rust gun ik echt iedereen.

44:50

En daarom heb ik deze levensgebeurtenis omgezet in een coachingspraktijk, zodat ik anderen kan helpen.

En ik specialiseer me op ADHD.

Maar misschien luister je en denk je:

Ja, wow.

Ik herken zoveel dingen.

En er zijn zoveel dingen waar ik graag meer rust in zou willen.

Maar ik zou niet weten waar ik moet beginnen.

45:09

Stuur me dan een mailtje naar hello@studiodoeners.nl.

Dan plannen we een gesprek in om eens te kijken:

Wat zou mogelijk bij jou passen?

Hoe zou ik jou eventueel kunnen helpen met de ervaring die ik heb meegemaakt?

Eigenlijk: hoe ik jou zou kunnen helpen om naar die rust te gaan.

En die rust van Jezus...

45:34

Die gun ik gewoon echt iedereen.

En ja, als jij nou in zo'n periode zit dat je teneergeslagen bent, of dat je moe bent en op, en dat je weer energie nodig hebt:

Weet dan dat je er niet alleen voor staat.

45:49

Jezus is bij je.

Hij ziet je.

En je staat er niet alleen voor.

En ik zou je er heel graag in willen begeleiden.

Dus als dit nou iets is wat jij denkt:

Ja, dit moet ik doen.

Ik wil meedoen met één-op-één-coaching of met de groepscoaching van Studio Doeners.

Dan begeleid ik jou persoonlijk.

Ook in de groepscoaching.

46:08

Heb je dan drie één-op-één-gesprekken met mij, waarbij ik jou echt ga helpen en ga kijken naar:

Wat is jouw persoonlijke vraag?

Waar wil jij over x aantal tijd staan?

En hoe kan ik je daarin begeleiden?

En als er nou iets is, stuur me een mail naar hello@studiodoeners.nl.

46:26

Je kan ook meer informatie vinden op www.studiodoeners.nl.

En ja, dan is deze aflevering weer wat langer geworden dan je van mij gewend bent misschien.

Maar ik vind het ook wel mooi om de tijd te nemen om mijn getuigenis te kunnen vertellen.

En dat jullie ook weten vanuit welke ervaring ik eigenlijk mensen probeer te helpen.

46:49

Wat ik heb meegemaakt.

Dat ik puur vanuit mijn ervaring met ADHD, maar ook juist met die burn-out, vrouwen weer mag begeleiden naar die rust waar we zo naar verlangen.

Niet alleen misschien in ons huis, maar ook juist in ons hoofd en in ons hart.

47:06

Hoe zorg je er nou voor dat je die rust weer vindt?

Dat je niet steeds hoeft te vergelijken.

Dat je mag weten:

Ik mag er zijn.

Ik ben een kind van de Allerhoogste.

En daar mag ik op staan.

Maar niet op wat deze wereld zegt.

Want jij mag er zijn met alles wie je bent.

Je mag bij Jezus komen.

En Hij kent je.

47:27

Echt, elke haar op je hoofd is geteld.

Hij kent jou door en door.

En Hij wacht alleen maar op je tot je misschien weer bij Hem komt.

Of dat je samen met Hem deze strijd van rusteloosheid of onrust mag aangaan.

Dat je meer mag gaan genieten van wat een leven te bieden heeft.

En hoe je alles wat je doet mag opdragen aan God.

47:53

Ja, en dat is eigenlijk wat ik vandaag in deze aflevering aan jou wilde vertellen.

En misschien heb je heel veel steun gevonden in deze aflevering.

Ik hoop dat deze aflevering jou ook geholpen heeft.

Misschien met wat herkenning.

Misschien is dit ook iets waarbij je denkt:

Oh wow, ik wil weer naar die rust.

48:13

Stuur me dan vooral een mail naar hello@studiodoeners.nl.

Dan gaan we een gesprek inplannen om te kijken hoe je weer die rust kan terugpakken.

Want we worden collectief eigenlijk gekaapt van onze rust in deze wereld.

En we mogen die rust weer terugpakken.

Want onze rust is Jezus.

48:32

Daar mogen we op staan.

Ja, dat is eigenlijk wat ik voor je heb deze week.

Ik ben heel blij als je er nog bent.

Als je nog naar me luistert.

Het was een hele zit.

Maar ik ben zo dankbaar voor jullie, voor jullie als luisteraars.

En laat me weten wat je ervan vindt.

48:49

Schrijf ook een review over deze podcast.

En ik zie jou heel graag de volgende week, waar ik meer ga hebben over ADHD, specifiek bij vrouwen, en ook hoe dopamine werkt met onze hersenen.

Daar ga ik meer over vertellen in de komende podcastaflevering.

49:07

Voor nu een hele fijne dag gewenst en ik zie je heel graag volgende week.

Doei doei!

Heb jij nou genoten van deze podcast, Faith Fueled ADHD Moms?

Ik ben je voor eeuwig dankbaar als je een review zou willen achterlaten.

49:24

Dit helpt mij enorm om te stijgen in het algoritme en zodat ik andere vrouwen zoals jij en ik zou kunnen helpen met geloof, moederschap en ADHD.

Alvast enorm bedankt en tot de volgende keer!